آموزش دستشویی رفتن کودکان

آموزش دستشویی رفتن کودکان

آموزش دستشویی رفتن کودکان

یکی از خطراتی که فرزند ما را در این دوران (تولد تا سه سالگس)تهدید می کند، آموزش دستشویی رفتن کودکان می باشد.بیش از هر مورد دیگری پدر و مادر در این رابطه با فرزندشان مشکل دارند.برای اموزش رفتن به دستشویی باید با توجه به نکاتی باشد:

اولا باید بدانیم آنچه که آموزش رفتن به دستشویی است یک آموزش است و یک باید و یک اصل اخلاقی و یک انضباط نیست.فقط یک کار آموزشی است و کودک باید آماده باشد و پدرو مادر نیز باحوصله و مهربانی و صرف وقت ،این آموزش را انجام دهند. این عمل کاملا مرتبط به توانایی و مهارت حسی حرکتی کودک میباشد تا جایی که با راه رفتن کودک نیز مرتبط است.یعنی هرگاه کودک توانست به طور کامل و راحت راه برود اوآماده است که آموزش لازم را دراین زمینه ببیند.اما بیشتر متخصصین توصیه می کنند که بعد از این که فرزن ما سه ماه راه رفتن کامل خود را پشت سر گذاشت احتمالا از نظر فیزیکی آماده است که آموزش لازم را در این زمینهببیند.

تفاوت زیادی بین آمادگی فیزیکی و روانی کودک وجود دارد.

تفاوت زیادی بین آمادگیفیزیکی و روانی کودک وجود دارد.بسیاری از کودکان به دلیل برداشتها و برخورد های گذشته با عمل دفع و ادرار و مدفوع مشکل دارند (به نگاه بد و منفی به ادرار و مدفوع کودک مراجعه کنید) و یا به دلیل داشتن مشکل با خواهر و برادرهای خود نیز با این مسئله مشکل دارند.بسیاری از اوقات به خاطر خدمتکاران و افراد دیگری که از فرزندمان مراقبت کرده اند و چون اصولی را رعایت نکرده اند احساس بدی دارند.

رفتن دستشویی کودک تا حدود زیادی مربوط به خلق و خوی کودک است

از آنجایی که این عمل تا حدود زیادی مربوط به خلق و خوی کودک است،برخی از بچه ها تمام کوشش خودشان را حتی با پدرو مادر انجام می دهند و بنابراین کار آموزش آنها به راحتی و سهولت انجام میگیرد و از اتفاقات بد در این زمینه می توان جلوگیری کرد.برخی نیز همکاری نمی کنند و آن هم به دلیل نوع برخورد و خشم می باشد و یا سیستم بدنی آنها به گونه ای است که در مقابل هر گونه مخالفتی می ایستند و می جنگند و یا اگر از آنها خواهشی شود قبول نمی کنند.درنتیجه با این گروه از کودکان به مشکل برمی خوریم.

برخی از کودکان همچنان باید در ذهن خودشان دلایل موجهی داشته باشند تا بتوانند و بخواهند همکاری مناسب را داشته باشند.زیرا از نظر آنها آنچه تا به حال اتفاق افتاده نه تنها خوب بوده بلکه بهترین بوده و آنها همچنان مایلند که در پوشک این کار را انجام دهند. یعنی بدون هیچ قید و بند و محرومیت و محدودیتی و یا حتی نمی خواهند به سمت دستشویی بروند.بنابر این کودکی خودشان را در ارتباط با آن می بینند وهیچ تمایلی برای بزرگشدن ندارند. معلوم است که اگر چنین احساسی دارند ،مشکل روانی دیگری با فرزندمان داریم که به دلایلی ماندن در کودکی و رفتار کودکانه است تا اینکه قدمی برتر و فراتر بگذارد و بزرگ شود.بنابر این باید مطمئنشویم که فرزند ما از نظر فیزیکی و روانی آماده می باشد.

حتی می توان دستشویی رفتن پدر و مادر و یا کودکان دیگر را به او نشان داد که متوجه شود کار خوبیاست. حتی می توان بازگوکد با این کار بزرگ میشوی و خودت هم خوشحال می شوی و ما را خوشحال می کنیوبرای تو هدایایی نیز می خریم. یعنی باید آزمایش شود و اگر دیدیم میل و اشتیاقی به جهت دستشویی رفتن کودک وجود دارد حتما او را آموزش دهیم؛ مخصوصا اگر سن او از ۱۸ ماهگی گذشته ، احتمالا بشود کاری کرد.بسیاری اعتقاد دارند که بعد از دوسالگی باید این اتفاق و عمل آموزش داده شود . ولی برخی از بچه ها توان این را دارند که با کوشش کمی و با توجه به خلق و خوی و حالاتی که دارند از عهده چنین آموزشی برآیند.

مشاهده این مطلب
راه های افزایش حرمت نفس در کودکان

اگر اصول مربوط به دستشویی رفتن رعایت نشود:

  1. خطر خودداری از عمل دفع در کودک اتفاق می افتد
  2. کودک از طریق جنگ و جدال با ما ،نه تنهادست بهاین کار می زند بلکه وقتی به نوعی این عمل را آسیب زنند می بیند،مدغوع خود را رها می کند و موجب به وجود آوردن احساس بد می شود.

نکته مهم این است که ببینیم آیا خود او متوجه میشود که چه زمانی ادرار و یا مدفوع دارد؟

کودکان باید مرحله خبر و عمل را تشخیص و تفکیک دهند.به این معنا که بگوید دستشویی دارم یا اگر از او پرسیده شود« بگوید بله،ادرار دارم» .ولی می بینید همچنان نشسته و بازی می کند.همچنین می توانید توصیه ای در این زمینه داشته باشید آن زمانی که پوشک دارد به او بگویید می تواند خودش را راحت کند یا بعضی اوقات کودک را کمی بدون لباس درمنزلرها کنیم و به او بگویید اگر احتمالا ادرار دارد می تواند این کار را بکند و یا اگر می خواهی ، پوشکت را  ببندم. به بیان دیگر باید مطمئن شد که کودکمرحله خبر و عمل را از هم تشخیص می دهدو تفکیک می کند.

  • غالب اوقات در خصوص ادرار به ویژه مدفوع معمولا بچه ها در روز ۱ یا ۲ بار آن هم در زمان معین و معمولا چند دقیقه بعد از خوردن نهار این عمل را انجام می دهند.ثبت این زمان ها کمک می کند که زمان عمل دفع آنها را بدانیم تابه آنها کمک بهتری کنیم.
  • ترجیحا موقع دستشویی رفتن کودک،یک نفر همراه او باشد و کسی باشد که کودک لا او راحت باشد که معمولا مادر است و هیچ شخص دیگری نباشد.
  • در همان منطقه نزدیک دستشویی قرار داشته باشیم تا اینکه وقتی احتیاج بود بتوانیم به کودک کمک کنیم.
  • بهتر است که توالت بچه ها را داخل دستشویی خودمان بگذاریم اما باید مطمئن باشیم که بچه ها از زدن سیفون ناراحت نمی شوند. یعنی باید مطمئن شویم که وحشتی از رفتن آن آب نداشته باشند. برخی از بچه ها ممکن است که این تصور را داشته باشند که اگر آنجا باشند احتمال دارد که در آنجا بیفتند و ممکن است که برای همیشه بروند و به همین دلیل بازی هایی در این زمینه می تواند به ودک کمک کند مانند :انداختن یک دستمال کاغذی داخل دستشوییف در حالی که خوشحال و خندانید.
  • از طرفدیگر هیچ بچه ای نمی تواند بر روی دستشویی قرار بگیرد در حالی که پاهایش آویزان است. نتیجتا اگر می خواهید از دستشویی استفاده کنید حتما باید جای پای کودک را محکم کنید.

روزی را که برای این کار انتخاب کردید بهتر آن است که از یک یا دو روز قبل مطمئن باشید کهمعده او کمی رقیق باشد بنابراین مشکلی در جهت عمل دفع نخواهد داشت.

اگر همه این شرایط را فراهم کنید و فقط یکنفر آن هم با آگاهی در آنجا قرار بگیرد می تواند به او از قبل این پیام را بدهد که اگر تو امروز این جا کارت را انجام دادی بعد از آن جایی خواهیم رفت که تو دوست داری و برای تو آنچه که دوست داری می خرم. بنابر این کودک نه تنها تشویق و تایید شما را می بیند بلکه به دنبالگرفتن پاداش در این زمینه هم خواهد بود.

مشاهده این مطلب
افسردگی بعد از زایمان علائم و درمان

بنابر این بین ۱۸ ماهگی تا ۳ سالگی بهتر است که این کار انجام شود مخصوصا اگر مایل هستیم فرزندانمان را به محیط های آموزشی بفرستیم که بهتر آن است که این آموزش را دیده باشند.

توصیه این است که شاید بهتر باشد ابتدا از او بخواهیم مخصوصا اگر پسر بچه است ادرار خودش را به نوعی در اختیار و کنترل بگیرد و به موقع به دستشویی برود و بعد از یک یا دو ماه از او بخواهیم کنترل مدفوعش را داشته باشد. اما برای بسیاری از بچه هایی که آرام و راحت هستند هردو را می شود با هم داشت و این پرونده را برای همیشه بست.

راهکارها و مهارت های عملی

  • در بسیاری از بچه ها بعد از رفتن به دستشویی در روز ،احتمالا شب ها در بستر ،خودشان را خیس نمی کنند و باید مئاظب باشید این حرکت آغاز شده به جلو تثبیت شود و قطعی گردد.

برخی از روانشناسان معتقدند هرگونه بازگش و برگشت می تواند به کودک آسیبی برساند یعنی اگر دیدید که کودک آمادگی این کار را ندارد و یا خود ما نیز آمادگی نداریم بهتر است این کار را یکی دوماه به تاخیر بیندازیم. البته بهتر است که فرزندمان را از بردن به محل هایی که ممکناست خاطره های بدی در ذهن او بگذارد به ویژه محیط های آموزشی دور نگه دارید. بنابراین فرزند من وشما باید خاطرش آسوده شود که این کار را با موافقت و رضایت انجام می دهد، ولی در آخر برای او هم پاداشی خواهد داشت که پسرو دختر بزرگی شده و مانند بزرگسالان عمل می کند.

بچه هایی که به خصوص به نظافت خودشان حساس هستند یعنی به مجرد ادرار و مدفوع کردن از پدر و مادر می خواهند که آنجا را تمیز کنند یا لباسشان را عوض کنند ،خوشبختانه خیلی راحت تر آموزش رفتن به دستشویی را می پذیرند و همکاری می کنند و بچه هایی که با وجود این که مدت هاست خیس هستند و به این موضوع توجه و اعتنایی نمی کنند ،متاسفانه در پذیرفتن آموزش مربوط به دستشویی ما را گرفتار خواهند کرد.

شرکت هایی هستد که پوشک بچه تولید می کنند و به پدر و مادر این پیام را می دهند که تا ۵ یا ۶ سالگی اشکالی نیست و حال این که حتما چنین نظریه ای درست نخواهد بود و اگر هم شنیده اید این حرف ها را نادیده بگیرید.

به نظر می رسد که در این زمینه کوشش و اقدامات ما بیش از همه فتوانایی خود کودک فبه جهت جهت کنترل خودش ،آرامش و  احساس امنیتی که در ارتباط با ما دارد و همچنین سیستم عصبی او که می تواند خبر را بگیرد و فرمان صادر کند و بلوغی که با توجه به سنش دارد ،عامل اصلی و اساسی دستشویی رفتن است .

برخی کودکان مایلند که در نبود دیگران(پدر و مادر) در خانه این کار را آزمایش کنند که ایرادی ندارد.

فراموش نشود که پدر و مادر باید با رضایت فرزندشان و با آمادگی او دست به چنین کاری بزنند و اگر در این باره به مشکلی برخورد کردیم ،آن را به مدت یک ماه قطع می کنیم و از آن سخنی نیزنمی گوییم و بعد از یک ماه دوباره نشویق را آغاز می کنیم و موضوع را دوباره مطرح می کنیم و حتی با او بیشتر بازی می کنیم.

امیدوارم با رعایت کردن این مطالب و نکات درباره این موضوع به ضاهر ساده ولی خیلی  تاثیر گذار در زندگی و روان کودک ،فرزند شما این دوران را به خوبی و سلامت پشت سر بگذارد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *